Terug 13 januari 2020

Dennis Henderickx (50) en Tom Caluwé (41) “NU IS HET AAN ONS OM DE KLAPPEN OP TE VANGEN”

BRON GvA.

Dennis Henderickx (50) en Tom Caluwé (41) leiden na operatie ‘Propere Handen’ sportieve cel van Malinwa

“NU IS HET AAN ONS OM DE KLAPPEN OP TE VANGEN”.

Sinds juli zijn Dennis Henderickx (50) en Tom Caluwé (41) beiden sports director bij KV Mechelen. Toen de vorige sportieve baas Stefaan Vanroy betrokken raakte in het onderzoek van operatie ‘Propere Handen’, nam het duo de fakkel al tijdelijk over. Na de veroordeling van Vanroy kregen Henderickx en Caluwé de sportieve touwtjes definitief in handen. De hoogste tijd voor een dubbelinterview. “Alles gebeurt hier in overleg. De tijd dat een sportief directeur als een keizer op zijn troon zit en zegt hoe alles moet gebeuren, is voorbij.”

Terwijl andere sportdirecteurs slechts enkele dagen naar de ­winterbestemming van hun club ­afzakken, verbleven Henderickx en Caluwé heel de week in Oliva. Van Hoorenbeeck en Van Keilegom werden uitgeleend aan Heist, het contract van Savic ­ontbonden. Alleen voor Bagayoko moet het tweetal nog een oplossing uitdokteren. Nieuwkomers zitten niet in de pijplijn. Huiswerk zo goed als klaar, zou je dan ­denken? “Het lijkt rustig, maar da’s slechts schijn”, zegt Hen­derickx. “In onze job is het nóóit vakantie. Dat merkte ik tussen Kerstmis en Nieuwjaar nog. Zelfs op de skipiste moet ik af en toe mijn telefoon oppakken.”

Waarop Caluwé: “De tech­nologie heeft zijn nadelen, maar ook zijn voordelen. Je kan altijd en overal je werk doen. We bereiden al grotendeels de zomer­mercato voor.”

In de tijd van Fi Vanhoof was het anders.

Henderickx: “Fi was ook 24 op 24 met zijn werk bezig, maar op een ­andere manier.

Caluwé: “We kunnen nu meer ­spelers in kaart brengen dan ­vroeger. Sneller ook. En er was het gevaar van de YouTube­-filmpjes. Die tijd is ook voorbij.”

Henderickx: “Beelden van spelers, vaak Afrikaanse talenten, werden bewust versneld. Dan dacht je: ‘Amai, die kunnen nogal lopen’.”

Sinds juli zijn jullie beiden officieel sportief directeur. In welke mate verschilt jullie rol met die van voorheen?

Henderickx: “Tom en ik waren de assistenten van Stefaan (Vanroy, red.). Hij deed vooral de ­eerste ­onderhandelingen met de clubs en makelaars.”

Caluwé: “In afwachting van de ­definitieve uitspraak was er een ­periode dat Stefaan niet op de club mocht komen. Op dat ­moment ­namen wij zijn ­takenpakket al over.”

Henderickx: “We hadden geen ­andere keuze, hé. We hebben toen samen het initiatief genomen en ­gezegd: we doen het!”

Heeft operatie ‘Propere Handen’ jullie werk beïnvloed?

Henderickx: (Vol overtuiging) “Hoegenaamd niet.”

Caluwé: “Onze mailbox zat en zit nog elke dag vol met ­aangeboden spelers.”

In de beginmaanden moet het toch niet makkelijk geweest zijn?

Caluwé: “Sommige managers ­wilden bepaalde clausules ­inbouwen, tot er een uitspraak was.”

Henderickx: “Buitenlandse clubs vroegen voortdurend hoe de vork aan de steel zat. Dat vond ik persoonlijk wel lastig, omdat we er zelf niets mee te maken hadden. Maar da’s nu voorbij.”

Zo snel waaide de zaak dus weer over.

Henderickx: “De geschiedenis ­herhaalt zich, hé. Ik vergelijk het met brood en spelen. Alles draait om wat er in het weekend op de groene mat gebeurt. We hebben een doorstart genomen. Daarmee stopt het ook. Misschien blijven enkelingen vol­harden in de boosheid. Die moeten dat maar voor zichzelf uitmaken.”

Caluwé: “Onze club blijft aan­trekkelijk voor tal van spelers.”

Henderickx: “Van klein tot groot, ­het is echt ongelooflijk.”

Caluwé: “Als ik naar onze thuismatchen kijk, dan zou ik meteen weer op dat veld willen staan.” (lacht)

Leg jullie rolverdeling eens uit?

Caluwé: “We dragen samen de sportieve verantwoordelijkheid. We zitten ook samen in hetzelfde ­bureau. Ik volg de eerste ploeg ­misschien iets directer op. ’s Morgens spring ik even binnen, de trainingen pik ik vaak mee.”

Henderickx: “Ik ga al eens ­vaker bij de jeugd kijken, da’s ­altijd mijn dada geweest. (Hen­derickx is nog steeds hoofd van de jeugdwerking, red.) En ook met de externe clubs sta ik wat meer in contact.”

Caluwé: “De afhandeling van de deals, de eindberekeningen, zit vooral bij Dennis. Vervolgens ­tekent het vierkoppige directiecomité van de club de ­contracten.”

Aan onderlinge en externe controle voortaan geen gebrek.

Henderickx: “Veel clubs vinden onze werking een interessant principe. In onze functie moet je mekaar ondersteunen. Het is niet verkeerd om mekaar voor een stukje ook te ‘controleren’. Als er iets gebeurt, overleggen we met elkaar. En er is ­uiteraard Fi om op terug te vallen. Hij is een echte mentor voor ons.”

Komt hij nog vaak op de club?

Henderickx: “Élke dag. Ik vind dat ongelooflijk. Hij zegt niet veel, maar áls hij iets zegt, is het er boenk op.” (lacht)

Caluwé: “Fi heeft altijd een ­mening, maar brengt die met ­weinig woorden over. Aan de ­manier waarop hij zijn gedacht zegt, zien we of hij een speler goed of slecht vindt.”

Fi Vanhoof wordt op zijn 78ste dus nog bij ieder transferdossier betrokken?

Caluwé: “Ja.”

Henderickx: “De sportieve cel ­bestaat uit een team van mensen waar we mee overleggen. De tijd dat een sportief directeur als een keizer op zijn troon zit en zegt hoe het moet gebeuren, is voorbij.”

Caluwé: “Ik geloof niet in clubs waar een rijke eigenaar het alleen voor het zeggen heeft.”

Henderickx: “Ik vind dat we aan het model van Club Brugge, waar verschillende mensen in een spor­tieve structuur zitten, een voorbeeld mogen nemen.”

Caluwé: “Op ons naamkaartje staat sports director, maar uiteindelijk is dit het werk van een groep. De eindverantwoordelijkheid ligt ­natuurlijk wel bij ons. Als het misgaat, is het door onze ­beslissingen.”

Henderickx: “Vroeger ving ­Stefaan de klappen op, nu is het aan ons.”

Vanroy stond bekend als een deal closer, die hard kon zijn in onderhandelingen.

Henderickx: “Dat kunnen wij ook, geloof me. (lacht) Het lijkt misschien niet zo omdat we een andere stijl toepassen, maar we zijn vrij strikt.”

Geef eens een voorbeeld?

Henderickx: “We bijten van ons af wanneer het moet. Het club­belang primeert altijd. Onlangs zaten we samen met een makelaar die theatraal boos werd. Dan moet je rustig ­blijven en zeggen: ‘sorry, maar dit is ons idee en daar wijken we niet van af.’ Is die daar niet mee akkoord? ­Ander en beter dan.”

Jij was vroeger assistent-coach, Tom. Is het moeilijk om nu afstand met de spelers te bewaren?

Caluwé: “Het was een bewuste keuze om naar deze functie te evolueren. Hoofdcoach wilde ik absoluut níét worden. En als ­assistent speel je wel je rol in de ploeg, maar heb je weinig invloed op de kern van het beleid.”

Jij was dan weer de steun en toeverlaat van de jeugdspelers, Dennis. Nu moet je tegen iemand als Mo Zeroual zeggen: sorry, maar hier stopt het voor jou.

Henderickx: “Daar draai ik mijn hand niet voor om. Mo gaat zeker een mooie carrière tegemoet, maar niet alle jeugdspelers ­kunnen doorgroeien naar de A-ploeg van KV ­Mechelen. Dat is de harde realiteit.”

Caluwé: “Dat zijn niet de ­plezantste momenten, maar het hoort erbij. Spelers komen en gaan. Op een gegeven moment stopt het.”

Henderickx: “Als je op een ­respectvolle en correcte manier met spelers omgaat – wat wij proberen te doen – gaat men zo’n ­beslissing vlotter aanvaarden. Veel spelers weten zelf wel hoe laat het is. Het is een kwestie van goeie communicatie.”

Ook het aflopende contract van Seth De Witte was vorige zomer een heet hangijzer.

Henderickx: “Ik vind nog altijd dat we de juiste beslissing hebben ­genomen om die overeenkomst niet te verlengen. Een keuze waar we trouwens allemaal achter stonden. Met alle respect voor Seth hoor, want hij heeft veel ­betekend voor de club. (kijkt naar zijn collega) Tom, ooit zal men met ons hetzelfde doen, hé. Dan zeggen ze ook: met alle ­respect, maar op naar de volgende.”

Caluwé: “Zo zal het zijn. Da’s ­eigen aan het voetbal.”

Toch ook even over de Play-off 1-strijd: waar liggen de limieten van KV?

Henderickx: “Als we Play-off 1 ­halen, leunen we echt aan tegen het plafond. We gaan niet ineens een volgende stap kunnen zetten en meedoen voor de titel. Daar is KV Mechelen niet klaar voor. Het is niet omdat we iets toevallig zouden ­bereiken (doelt op Play-off 1, red.), dat zoiets elk seizoen ­gebeurt. We gaan ongetwijfeld met groeipijnen te maken krijgen.”

Caluwé: “De capaciteit om ooit naar een Play-off 1-ploeg door te groeien, is er zeker. Maar dan moet het ook budgettair mogelijk zijn.”

Henderickx: “Een club kan eens iets buiten proportie doen, maar mag er nooit in overdrijven. ­Anders kom je weer in het sukkelstraatje ­terecht.”

Caluwé: “Wat ik héél belangrijk vind, is onze sfeer in de kleed­kamer. De mentaliteit blijft voor KV Mechelen het hoogste goed.”

Henderickx: “Wij zijn geen club van vedetten. De supporters ­willen sturm und drang zien. Daar moeten wij over waken.”